Kapat
Reklam Alanı
Sektörel 3 0

Hayalet Uçakların Efendisi: Bird of Prey

Askeri meydanda birçok gelişmeden haberdar oluyoruz. Bunlar bazen kara kuvvetleri, bazen deniz kuvvetleri bazen de hava kuvvetleri için olabiliyor. Yerküredeki birçok memleket bu mevzuda ziyadesiyle çalışmalar yapmaya devam ediyorlar. Hava kuvvetlerinin en değerli girişimi ise hayalet uçaklar diyebiliriz. 

Hayalet uçaklar, radarlara gözükme ihtimalini düşürmeyi ve uçağı tabiri caizse görünmez hale getirmeyi amaçlar. Radarlardan yayılan elektromanyetik sinyal dalgaları radara geri dönemesin diye bu cins uçakların kaplamaları umumide elektromanyetik dalgaları içeri almakta ve gücünü azaltarak geri yollamaktadır. Bu formda uçak, radarlara uçak olarak görünmek mahalline bir kuş olarak görünür.


(B-2 Spirit, Hayalet Bombardıman Uçağı)

Hayalet uçakların radarlara yakalanma mümkünlüğü sıfır olmasa bile bu mümkünlük alışılagelmiş uçaklara nazaran çok çok daha düşük. Bu halde, azami menzili 150 km olan bir radar alışılagelmiş bir uçağı 120 km’de yakalıyorsa, yeterli tasarlanmış bir hayalet uçağı maksimum 3 km’de yakalayabilir. Bu kadar düşük aralıklarda radarın bir değeri kalmıyor. Çünkü gözünüzle takip edebilecek bir sürate sahipseniz, uçak çıplak gözle de görülebiliyor. Artık ise sizlere bu hayalet uçak teknolojilerini test edebilmek için üretilmiş Boeing Bird of Prey’e yakından bakıyoruz.

(F-117 Nighthawk, Hayalet Avcı Uçağı)

Radarlardan gizlenebilen yırtıcı kuş: Bird of Prey

Bird of Prey, Boeing’in 1992’den 1999’a kadar üzerinde çalıştığı bir hayalet uçak girişimi. 1992’de imalatına başlanan Bird of Prey, McDonnell Douglas ve Boeing iştirakinde uçaklara zımnilik teknolojileri geliştirilmesi için devamlı olarak üzerinde çalışılan bir girişim haline dönüştü.

Birinci uçuşunu 11 Eylül 1996 tarihinde gerçekleştiren “Yırtıcı Kuş”, 1999 yılına kadar yaklaşık 39 uçuş daha yaptı.  Gölgeleri önlemek üzere bir gayesi olan Bird of Prey’in yaptığı bu uçuşlar, etkin kamuflaj denilen sistemin testlerini gerçekleştirmek üzerineydi. Etkin kamuflaj, uçağın bulunduğu ortama nazaran renk yahut parlaklığını değiştirerek uçağı görünmez hale getirmeyi amaçlıyordu.

Sırf bir şov ve girişim uçağı olduğu için bu uçakta tasarrufa hazır bir ticari turbofan motoru ve manuel hidrolik denetimler kullanıldı. Bu durum hem maliyeti büyük bir ölçüde düşürdü, hem de uçağın gelişim mühletini kısalttı.  

Bird of Prey, tek kişilik bir koltuğa sahipti ve maksimum 260 knot (482 km/saat) sürate çıkabiliyordu. Maksimum kalkış yükü ise 3.356 kilogram olarak belirlenmişti ve uçağın kanat genişliği yaklaşık 6,91 metreydi

Nisan 1999 tarihinde emekliye ayrılan Bird of Prey, 16 Temmuz 2003 tarihinde Boeing tarafından Dayton, Ohio yakınlarındaki ABD Hava Kuvvetleri Ulusal Müzesi’ne bağışlandı. Yırtıcı Kuş, müzenin Çağdaş Uçak Galeri’sinde F-22 Raptor’un hemen altında sergileniyor. 

Bird of Prey'in uçuş anlarına aşağıdaki medya ile tanık olabilirisiniz:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir